سلام سلام  قبل از هر چیز این حلول گوگولو به همه تبریک  می گم  و امیدوارم بتونیم توی این ماه کمی تغییر کنیم و نهایت استفادمونو  بکنیم  البته من اول همه ی ماه رمضونا     همیشه ازین سخنان گران بار می زنم  ولی آخراش یادم می ره. یک داستان خیلی خوکچلو رمانتیک  تازه خوندم دوست داشتم توی وبم ازش داشته باشم  حتما بخونینش خیلی توپه.

 

 

شاید مرا دیگر نشناسی  شاید مرا به یاد نیاوری . اما من تو را خوب می شناسم . ما همسایه ی شما بودیم و شما  همسایه ی ما و همه ی مان  همسایه ی خدا .

یادم م آید گاهی وقت ها می رفتی و زیر بال فرشته ها قایم می شدی و من همه ی آسمان را دنبالت می گشتم تو می خندیدی و من پشت خنده ها پیدایت می کردم. خوب یادم هست که آن روز ها عاشق آفتاب بودی . توی دستت همیشه قاچی از خورشید بود . نور از لای انگشت های نازکت می چکید . راه که می رفتی ردی از روشنی روی کهکشان می ماند . 

یادت می آید ؟ گاهی شیطنت می کردیمو می رفتیم سراغ شیطان . تو گلی بهشتی به سمتش پرت می کردی و او کفرش در می آمد . اما زورش به ما نمی رسید . فقط می گفت :همین که پایتان به زمین برسد می دانم چطور از راه به درتان کنم.

تو شلوغ بودی آرامو قرار نداشتی آسمان را روی سرت می گذاشتی و شب تا صبح از لین ستاره به آن ستاره می پریدی و صبح که می شد در آغوش نور به خواب می رفتی .

اما همیشه خواب زمین را می دیدی . آرزویی رویاهای تو را قلقلک می داد . دلت می خواست دنیا بیایی و همیشه این را به خدا می گفتی  و آن قدر گفتی و گفتی تا خدا به دنیایت آورد من هم همین کار را کردم  بچه های دیگر هم ما به دنیا آمدیم  همه چیز تمام شد . تو اسم مرا ازیاد بردی و من اسم تو را ما دیگر نه همسایه  ی هم بودیم و نه همسایه ی خدا . ما گم شدیم و خدا را گم کردیم .... 

دوست من همبازی بهشتی ام !نمی دانی چقدر دلم برایت تنگ شده . هنوز آخرین جمله ی خدا توی گوشم زنگ می زند: از قلب کوچک تو تا من یک راه مستقیم است  اگر گم شدی از این راه بیا .

بلند شو از دلت شروع کن .

شاید دوباره همدیگر را پیدا کنیم ....

                                                                     از کتاب در سینه ات نهنگی می تپد

                                                                                    عرفان نظر آهاری