دیروز من روزه بودم فکر کنم روم فشار اومده بود خل شده بودم همه چیزو بر عکس می دیدم  از دیشب هنوز با همسری صحبت نکردم ولی الان تصمیم دارم بهش زنگ بزنم  عصری هم کلاس رانندگی دارم ۰  خیلی فکر کردم به این که باید یکم توی رفتارم تجدید نظر کنم یعنی صبرمو به اندازه ی همسری برسونم نا سلامتی ما جوجه روانشناسیم  اگه بخوایم الان توی این مسائل کوچیک مشکل پیدا کنیم  وای به حال بعدنا  البته مشکلی نبوده  مطمئنم که الانم بهش زنگ بزنمو ماجرای دیشبو از دید خودم بگم خودش کلی می خنده   چون من خیلی چیزا رو می پیچونم برای خودم .

برای خودت:

دلم لک زده برای دوباره دیدن لبخندت

برای دوباره لمس کردن صدات

برای دوباره درک کردن چشمات

بهت نیاز دارم

بیشتر از هوا

به نگاهی از تو

به نوازشی از تو

حتی به لبخندی از تو

گویی در چین لب هایت وقتی که می خندی گیر کرده ام

 

دلم با تو بودن می خواهد

با تو رفتن

با تو تا ابد نفس کشیدن

یاد شعری افتادم :

هوا را از من بگیر خنده ات را نه !

 

پ ن :   دارم به این فکر می کنم که چرا من دیشب   کور شده بودمو اون همه عشق و محبتو از تو چشات نخوندم  : زمانی که توی خونه ی خالم رو به روت نشسته  بودمو تو یواشکی به من چشمک زدی  کلی خندیدیم  یا زمانی که جاتو عوض کردیو گفتی خانوم بیا پیش من بشین بعد که کنارت نشستم  دستمو گرفتی تو دستت  .

من نباید این قدر اذیتت کنم می دونم این روزا چه فشاری روته کارای خودت کارای مامان بابات  نگهداری از محمد امین  .

پ ن : بچگی منو به بزرگواری خودت ببخش.

از ته دلم می بوسمت.